((حجت بن الحسن المهدی)) در نیمه شب جمعه،نیمه ماه شعبان سال

 ۲۵۵هجری قمری در سامرا پای بدین گیتی نهاد.مهدی((ع)) از اولاد امام حسن عسکری است.چگونگی احوال مهدی و تولد او از مردم نهان داشته میشد  به این دلیل که خلفای بنی عباس،از طریق روایاتی که از پیامبر((ص))وائمه اطهارین((ع)) نقل شده بود دانستند که دهمین امام ،همان مهدی است،که زمین را پر از عدل وداد میکند،دژهای گمراهی وفساد را در هم میکوبد ،دولت جباران را نابود میسازد و خود امیر شرق و غرب میشود.و در صدد بر امدند تا این نور را خاموش کنند.پس خانواده ان حضرت را زیر نظر گرقتند اما خداوند،در هر حال نور هدایت را پاینده خواهد داشت.این بود که خداوند به اراده خویش دوران بارداری مادراو و... را پنهان داشت.

براساس احادیث بسیار از پیامبر(ص) وعلی ابن ابیطالب (ع)و دیگر امامان شمایل واوصاف امام این چنین است:

  چهره اش گندمگون،ابروانش هلالی وکشیده،چشمانش سیاه،شانه اش پهن،گونه هایش لاغر و اندکی متمایل به زردی ــکه از بیداری شب عارض شده ــاستخوان بندی اش استوار و صخره سان ،بر گونه راستش خالی مشکین،عضلاتش پیچیده ومحکم،رخسارش در هاله ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند غرق و از حشمت و شکوه رهبری سرشار،خروشش دریاسان وفریادش همه گیر.

 

 

 

 

 

 مهدی،مسیح مسیحا و موعود موعودهاست.او نجم ثاقب است وستاره ی طالع.او

امام ارض است.مهدی ((ع))چون جد خویش محمد((ص)) که در ظلمات جاهلیت قیام کرد،در دل فسادها وتباهی ها و ظلمتهای اخر الزمان قیام میکند.این پیشوای محمدی و دادگستر علوی و مصلح طالبی وانقلابی حسینی وحجت عسکری در حالی که پرچم عدل وداد را در دست وزره پیامبر بر تن دارد وسلحشورترین،باایمان ترین و نیکو ترین افراد را گرد خود دارد میاید...میاید و همه ی جهان را از فروغ وبرهان،نجات و ایمان،روشنایی و نیکی سرشار میسازد.

با ظهور مهدی،فروغ ازلی تابیدن میگیرد وشعشعه ی قدس سرمدی پرتو افشان میگردد.

مهدی مرکز اسرار ربوبی وخاور انوار ازلی است.

مهدی،جلوه حقیقة الحقایق است.مهدی است که بر او حله های قدسی در پوشیده اند،و اشعه انوار عالم قدس،از ان پیکره ی پاک همواره میتابد.

بعثت،فرود امدن نور است در طبیعت.غدیر،تدام حکومت نور است در زمین.عاشورا، ذبح عظیم است برای نجات دادن حکومت نورو مهدی،انفجار نور است در استغراق ظلمت.هر چه جهان ظلمانی تر شود،طلب روشنایی محسوستر خواد شد.هنگامی که افاق را ظلمت فرا گیرد،نورشناسان نور طلب به پا میخیزند و به جستجوی خاور انوار بر میایند ومنجی را می طلبند.

این است ارزویی که از قدیم در باره ان سخنها گفته اند .اری انعکاس این ارزو در افاق و اعصار طنین انداخته.و روح وجان نیکان را فرا گرفته.

با اعتقاد راستین،ایمان ویقین،اگاهی وبصیرت،دل روشن،عقل بیدار،اندیشه باز و ذهن وسیع،کردار شایسته و عمل صالح باید منتظر ظهور حق و مهدی بود.و برای فرج ال محمد و ظهور قائم موعود دعا کرد.بایداز خدا طلب کرد ودر طلب شور وامادگی داشت. اری،برای همراهی ان حضرت باید امادگی داشت.توسل ودعا به درگاه معبود همیشه موثر است واثار بسیار دارد.

 

 

 

 

دل از دین نشاید که ویران بود

که ویران زمین جای دیوان بود

نگه دار دین اشکار ونهان

که دینست بنیاد هر دو جان

ره دین بیاب از خرد چون سزاست

که گیتی بدین ایستادست راست

از این پس نباشد پیمبر دگر

به اخر زمان((مهدی))اید به در

بگوید خط و نامه ی کردگار

کند دین پیغمبری اشکار

بدارد جهان بر یکی دین پاک

برارد ز دجال وخیلش هلاک

رسد ز اسمان هر پیمبر فراز

شوند از پس ((مهدی)) اندر نماز

 

 

   

ای موعود موعودها و ای دادگستر،سالهاست چشمانمان منتظر و دستهایمان رو به اسمان است ...ما دراین جهان ظلمت زده و لبریزازبیرحمی وستم تنهاییم،تنهای تنها...

ای وارث محمد، در این شب طولانی تو را میجوییم و برای درمان روح خسته مان فقط تو را از خداوند میخواهیم.ای کاش بیایی ای خورشید شب ما.....

 

                        

 

 

صدهزار اولیا،روی زمین

از خدا خواهند مهدی را یقین

یا الاهی،مهدیم،از غیبت ،ار

تا جهان عدل گردد اشکار

مهدی هادی ست تاج اتقیا

بهترین خلق برج اولیا

ای ولای تو معین امده

بر دل وجانها همه روشن امده

ای تو ختم اولیای این زمان

وز همه معنی نهانی،جانِ جان

ای تو هم پیدا وپنهان امده

نوشته ام را اغاز میکنم با نام زیبای خدا

مدت هاست که درکوچه پس کوچه های تاریک ذهنم دنبال جاده ای میگردم که رنگی از نور داشته باشه که ذهن اشفته ام را ارام سازد .ذهنی که پر از دغدغه ها ی فراوان است دوست داشتم فریاد بزنم وبگم خدایا کجاست جاده ای که تو در انتهای ان باشی کجاست ان لحظه ای که به تو لبیک گویم .سالهاست که به دنبال این ارزوام .ارزویی که دست یافتن به ان عشق وایمان است وبعد از گذشت ان لحظه ها به تو میگویم چه زیباست از تاریکی ها رها شدن و به سوی روشنایی ها رفتن .

بارالها لحظه ها ی سختی بود درست مثل یک کابوس من در چار دیواری ذهنم محبوس شده بودم وتار حرف های نگفته ام تمام وجوم را گرفته بود . ودنبال فانوسی که راه را نشانم دهد و دراوقات نا امیدی تو فانوس محبتت را نشانم دادی ومرا به جایگاه خودت بردی...اکنون که دستانم را دردستان پر مهرت میبینم عاشقانه میگویم لبیک اللهم لبیک .ای بهترین، سپاسگزار همه مهربانی هایت هستم

خب امشب تولد یه عزیز دل ، یه مهربون دوست داشتنی ، یه گلی که خودش می دونه چقدر برای همه ما به خصوص من عزیزه ، هست.

من واقعا نمی دونم چه طوری تولدش رو تبریک بگم که نشانگر احساسات درونی ام باشه و بتونم بهش بگم که تولدش فقط یه بهانه است تا باز هم بتونم کمی از محبت هاش رو شاید جبران کنم . خودش می دونه که در این چند سال دوستی چه خاطرات شیرینی با همدیگه داشتیم و به یاد آوردن اون خاطرات برای من چقدر لذت بخشه . من فقط در این شب تولدش می تونم بگم که همیشه آرزومند بهترین ها برات بودم و هستم و همیشه دوستت خواهیم داشت.

آبجی منیژه مهربونم شب تولدت رو ستاره باران می کنیم تا شاید بتونیم اینطوری بهت بگیم که چقدر برامون عزیزی و دوستت داریم

تولدت ستاره باران

به نام آفرینش هستی

خدایا سپاسگذارت هستم به خاطر همه زیبایی هایی که در دنیا به ما عطا فرمودی ، یکی از آن زیبایی ها آفرینش آخرین ستاره نبوت است که چه نام نیکی دارد ، محمد یعنی ستایش کننده به جاست که بگویم مقام رسالت فقط شایسته توست ای نبی خاتم ، و خدایا با عشق روز مبعث را گرامی میداریم چرا که در این روز مسیر آفرینش به دنیای زیبایی چون اسلام قدم می گذارد، همان دنیای پر از رمز و راز الهی که هنوز نتوانسته ایم نیمی ازآن را کشف نماییم .

بارالها ، این را وظیفه خود می دانم که شب ها و رو زها را به پاس این هدیه بزرگی که به خلقت داده ای سر به سجده بگذارم و اشک هایمان را که از خوشحالی این هدیه است تقدیمت نماییم . یا رسول الله امیدواریم که هدیه تو به ما در این روز ظهور آقایمان باشد. الهی آمین...

یادداشتی از وبلاگ زیبای محفل فاطمیون اراک((آقای علیرضا مرادی))

 به نام خالق زیبائیها و  زیبایان  خدائی که هیچیک از مخلوقات را بدون حکمت نیافریده. بدون توضیح  دعوت می کنم  به این  عکس توجه کنید فقط بیاندیشیم در وجود شکیبائی که درمقابل مرگ شکیبائی  نکرد چه عنصری بوده  که مردمی در فراقش  گریستند ؟ آیا جز این است که او در حوزه توان و  هنرش سعی کرد به درستی عمل کند .؟

 ((با تشکر از وبلاگ محفل فاطمیون اراک))

يادداشت محمدرضا گلزار همزمان با هفتمين روز درگذشت خسروشكيبايي

 

منبع : روزنامه اعتماد 

بیایید از دل های خود نگهداری کنیم

همای رحمت

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را           

                                                                   که به ما سوا فکندی همه سایه هما را

دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین   

                                                                به علی شناختم من،به خدا قسم،خدا را

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ     

                                                                    به شرار قهر سوزد همه جان ما سوا را

برو ای گدای مسکین در خانه علی زن                

                                                                      که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

به جز ازعلی که گوید به پسر که قاتل من          

                                                                 چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا؟

به جز از علی که آرد پسری ابوالعجایب                

                                                                      که علم کند به عالم شهدای کربلا را؟

چو به دوست عهد بندد ز میان پاک بازان         

                                                                چو علی که می تواند که به سر برد وفا را؟

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت            

                                                                        متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را

به دو چشم خون فشانم،هله ای نسیم رحمت       

                                                                         که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت             

                                                                    چه پیام ها سپردم،همه سوزدل،صبا را

چو تویی قضای گردان،به دعای مستمندان                

                                                                             که زجان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چو نای هر دم،زنوای شوق او دم؟           

                                                                    که لسان غیب خوش تر بنوازد این نوا را

((همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی             

                                                                               به پیام آشنایی بنوازد آشنا را))

زنوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب    

                                                        غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا

پدر من:

                                                                                          «باتشکر از سیده فاطمه محمدی»

قطره ای از دریای فضایل حضرت فاطمه(س)

به نام آفریننده یکتا

میلاد با سعادت بانوی بزرگوار اسلام حضرت فاطمه زهرا (س)

را به همه ی عاشقان ولایت وطهارت تبریک وتهنیت عرض میکنم

وهمچنین روز مادر را ا به مادران زحمتکش که در آغوششان با توکل

به خدا ما را پرورش دادند واکنون وظیفه ی ماست که دست مادرانمان

 را ببوسیم ودر این روز خجسته ومیمون قدر دان بزرگی ها وفداکاری های این

عزیزان باشیم.واز خدا می خواهیم ما را طوری رهنمود کند که شکر گزار نعمت

 بزرگی هم چون داشتن مادر باشیم .((الهی آمین)).

گزارش از خانه سالمندان:

رفته بودم سر حوض

تا ببینم شاید،عکس تنهایی خود را در آب

آب در حوض نبود

ماهیان می گفتند:

((هیچ تقصیر درختان نیست))

ظهر دم کرده تابستان بود و رفته بودم خانه سالمندان، تا شاید تصویر دیگری در ذهنم منقوش شود

 اما...نه همان بود که از کودکی تصور می کردم.همان غربت،همان سکوت،همان غم،و...حوض

 بزرگی در وسط حیاط بود،صندلی های چرخ دار با نظم خاصی در پارکینگ حیاط بودند و

 باغبانی خوش سلیقه طرح دلش را بر اندام درختان افکنده بود.محیط با صفا بود ولی...

وارد ساختمان که شدم با دیدن دکوراسیون و مبلمان زیبای سالن پذیرایی، یخچال ها وتلوزیون های

جدا گانه در هر اتاق نفس راحتی کشیدم و فکر کردم عزیزان سالمند در این گوشه دنیا هیچ غمی ندارند

 اما... اما همصحبتی با آنان پنجه های خشن غم را نشانم داد که چه بی رحمانه گلوی انسان ها را

می فشارد و حتی اجازه اشک ریختن هم به آنان نمی دهد.

پیرزنی کیف دستی اش را به کنار تختش آویز می کند و به محض دیدن ما پتو را بر سر کشیده و آرام

 می گرید. و پیرزنی دیگر روی صندلی نشسته و چادرش را به صورت کوچک و نقلی اش کشیده و

 وانمود می کند که خواب است اما...و در گوشه ای دیگر پیرمردی پشت میز نشسته و می پندارد مدیر

 این مکان است . او مدیر عامل سابق یکی از دانشکده های پزشکی بوده ولی حالا... و اتاق کوچک

 دیگری با پنجره ای بزرگ، به همراه چهار پیرمرد نظاره گر ما بودند و ما نیز خیره به آنان. یکی از

 آن ها از پنجره به بیرون نگاه می کرد و در جواب ما که پرسیدیم : حالتان خوب است؟ با صراحت

بیان و لحنی محکم گفت : نه، گفتم چرا؟اشک در چشمانش حلقه زد و... جوابمان را گرفتیم و سوالی

دیگر: دلت برایشان تنگ شده است ؟ دوباره از پنجره به بیرون خیره شد و گفت:نه، لیاقت دلتنگی

ندارند.همه اشک ها به یک سو روانه بود، به سوی فرزندان که در تعطیلات همه جا سر زدند به جز

 جایی که باید می رفتند.

به درک راه نبردیم به اکسیژن آب

برق از پولک ما رفت که رفت .

پیرمردی دیگر با شوخی و خنده سعی می کرد محیط را شاد کند اما با بغضی عاری از هر کینه

 سوالی پرسید که دنیایم زیر و رو شد * دخترم تو فرزند داری؟ نمی دانم چه می خواست بگوید که

 مسئول آسایشگاه حرفش را قطع کرد و ما را به واحدی دیگر هدایت کرد اما شاید از فرزند نبودن

 ما فرزندان گله داشت و شاید دلش می خواست بگوید اگر بار دیگر جوان می بود هرگز بچه دار

 نمی شد، شاید حرفش حرف سهراب بود و پیامش همین که...

تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی، همت کن

((و بگو ماهی ها، حوضشان بی آب است))

جواب قلب مرا بده ...

شاید تا به امروز چیزهای زیادی از خدا خواسته باشید،اما تا به امروز به این فکر کردید،یک مادر چه خواسته هایی از خدا دارد؟شاید خوشبختی فرزندانش،شاید موفقیت بچه هایش و شاید هم دیدن مراسم عروسی دلبندانش... اما به این هم فکر کردید که خواسته یک مادر از فرزندانش چیست؟

۱- ذره ای محبت

۲- ذره ای احترام

۳- مادر زن قابل احترام است اما مادر خود را فراموش نکن

۴- حالا که من را به خانه سالمندان آوردید به من سر بزنید

۵- حداقل تلفن کنید

۶- حداقل سال نو تلفن کنید

۷- امروز ۷ فروردین است و من ۷ شبانه روز چشم به زنگ پسرم که روزنامه نگار است می بارم .

۸- هنوز بعد از ۲ سال به ندیدن بچه هایم عادت نکرده ام.

۹- واقعا ۲ سال است که ندیدمشان...؟!...(می گرید)

۱۰- جواب قلب مرا بده...

با تشکر از : سیده فاطمه محمدی